بازارچه نازی آباد هزار آرزو را برآورده می کرد! - وبلاگ خلیج اپ

به گزارش وبلاگ خلیج اپ، خیلی ها ممکن است با شنیدن نام دردشت به یاد یکی از ایستگاه های مترو بیفتند؛ ایستگاهی در شرق تهران که فرسنگ ها با منطقه16 و نازی آبادفاصله دارد. اما برای ساکنان خیابان شهید قاسم رستمی چنین نامی آشناتر از این حرف هاست؛ به ویژه برای موسفیدانی که گذشته ها را خوب به یاد می آورند.

وبلاگ خلیج اپ - مریم قاسمی : درددشت فرزند خلف نازی آباد است. سالخوردگان محل تعریف می نمایند که پیش ترها این خیابان را به نام دردشت صدا می زدند. چرا؟ چون دشت سرسبز و به قول معروف درندشتی بوده که درختان شاداب و خرم بسیاری داشته و به همین سبب به دردشت معروفیت پیدا نموده است. البته الان هم این خیابان به میدانی منتهی می گردد که هنوز نام دردشت را به روی خود می بیند و یادگاری ماندگار از آن ایام است.

خواندنی های بیشتر را اینجا دنبال کنید

بازی نام ها اما تنها حکایتی نیست که می توان از خیابان رستمی به دست داد. سکوتی که اغلب بر این حوالی حاکم است جان می دهد برای قدم زدن و لذت بردن از آرامشی که در اختیار عابران است. به این ویژگی باید بافت نیمه سنتی آن را نیز اضافه کرد که یاد گذشته ها را زنده می نماید. نازی آباد شرقی البته با جست وجو در گذشته اش خاطرات دیگری را نیز به یاد می آورد. در اینجا هنوز هم مغازه هایی با طاق های ضربی دیده می شوند؛ مغازه هایی که از بازارچه قدیمی شرق به یادگار مانده اند. حتماً ساکنان خیابان رستمی خاطره ها دارند از آن بازارچه، خاطراتی که شنیدنی به نظر می رسند.

در خیابان شهید رستمی مغازه دارهای قدیمی به حرف می آیند و ما را به 20 -30 سال پیش می برند؛ روزگاری که این حوالی برای خودش کیا و بیایی داشت. اصلاً مگر می شد به این گوشه از نازی آباد شرقی قدم گذاشت و دست خالی برگشت. اسمش سر زبان ها بود. یک بازارچه شرق می گفتند و هزار آرزو را برآورده می کردند. صابر صادقی که 50 سال می گردد در این اطراف زندگی می نماید، درباره این بازارچه می گوید: زمانی همه مغازه های این خیابان طاق های ضربی داشتند. همه هم یک مقدار بودند، 44 - 45 متر مربع. اما حالا دیگر شکل قدیمی خود را از دست داده اند. چند تایی هم که به جای مانده اند تا جلو طاق ها پیشروی نموده اند.

این هم محله ای در ادامه به حرف هایش لحنی نوستالژیک می دهد: روزگاری مردم برای خرید می آمدند اینجا و از زیر طاق های ضربی بازارچه رد می شدند. خودمانیم... حس و حالی داشت برای خودش.

یکی دیگر از هم محله ای ها که جوانی 21ساله است خودش را اکبر دیلمقانی معرفی می نماید. او اعتقاد دارد خیابان رستمی شباهتی به گذشته ها ندارد و دیگر خبری از شور و اشتیاق جاری در بازارچه شرق نیست. او که شرایط بازار شرق یا دردشت را در قدیم ندیده، می گوید: تنها چیزهایی از بزرگ ترها شنیده ام و فکر می کنم اگر به همان شکل به جای مانده بود، امروز خیابان رستمی نمای مجذوب کننده تری داشت و برای ما بچه ها جالب تر به نظر می رسید حفظ همان بازارچه به شکل قدیمش بود، مثل بازار بزرگ تهران که همچنان بافت سنتی اش را حفظ نموده است.