احساس دانایی خیالی چطور پدید می آید؟
به گزارش وبلاگ خلیج اپ، مطالعات اخیر نشان می دهد به اشتراک گذاشتن محتوای آنلاین حتی وقتی منتشرکننده آن را نخوانده باشد آگاهی خیالی او را افزایش می دهد، اما لزوماً تاثیری بر دانایی واقعی نمی گذارد.
وبلاگ خلیج اپ | مطالعات اخیر نشان می دهد به اشتراک گذاشتن محتوای آنلاین حتی وقتی منتشرنماینده آن را نخوانده باشد مطلعی خیالی (تصوری که فرد از اندازه دانایی اش درباره یک موضوع دارد) را افزایش می دهد، اما لزوماً تاثیری بر مطلعی واقعی (اندازه مطلعی واقعی فرد درباره یک موضوع) نمی گذارد. این تاثیر زمانی که شرکت نمایندگانِ آزمایش محتوا را به صورت خودخواسته به اشتراک گذاشتند، قوی تر شد؛ یعنی زمانی که به اشتراک گذاری به صورت فردی و در ارتباط با افراد آشنا انجام شد.
به گزارش وبلاگ خلیج اپ ؛ محققان دریافتند افرادی که مطلعی خیالی آن ها به این روش افزایش یافت نه تنها خودشان را درباره موضوع مطلع تر دانستند بلکه در عمل نیز طوری رفتار کردند که انگار واقعاً مطلعی بیشتری دارند. نتایج این مقاله در مجله Consumer Psychology منتشر شد.
انسان ها موجوداتی اجتماعی هستند و تعاملات اجتماعی، ادراکات آن ها درباره خودشان را شکل می دهد. هویت ما در تعاملات ما با دیگران ساخته می گردد و به اشتراک گذاشتنِ اطلاعات درباره خودمان جنبه مهمی از چنین تعاملاتی است. بخشی از اهمیت این موضوع ناشی از این حقیقت است که مطلعی در جامعه انسانی به سمت مختص شدن و توسعه یافتن میان اعضای جامعه گرایش دارد. هیچ فردی به تنهایی همه چیزدان نیست و مطلعی درباره اینکه چه کسی چه چیزی را می داند برای توانایی عملکرد ما به عنوان یک جامعه بسیار مهم است.
بخش زیادی از این مطلعی به وسیله به اشتراک گذاری اطلاعات به دست می آید، به بیان دیگر به اشتراک گذاری دلالت بر مطلعی دارد. اما در عصر دیجیتال، بسیاری از تعاملات اجتماعی به وسیله رسانه های اجتماعی صورت می گیرد، جایی که اطلاعات را می توان بدون مطلعی از آن ها به اشتراک گذاشت. ما می توانیم اطلاعات را بدون دانستن محتوایی که به اشتراک می گذاریم در رسانه های اجتماعی منتشر کنیم. آیا چنین به اشتراک گذاشتنی، مطلعی واقعی را هم افزایش می دهد؟
آدریان اِف. وارد نویسنده این مطالعه و دو نفر از همکارانش برای کشف اینکه به اشتراک گذاریِ محتوا در رسانه های اجتماعی چگونه بر مطلعی خیالی فرد درباره موضوع به اشتراک گذاشته شده اثر می گذارد، مجموعه ای از دو مطالعه راهنما و هفت مطالعه اصلی انجام دادند. هدف آن ها این بود که بدانند درک ما از اینکه چقدر درباره یک موضوع می دانیم متاثر از به اشتراک گذاری مطالب درباره آن موضوع در رسانه های اجتماعی است و چه عواملی اندازه قدرتمندی این تاثیر را معین می نمایند.
گروهی از شرکت نمایندگان به وسیله پلتفورم های Mechanical Turk (MTurk) و Prolific Academic انتخاب شدند و گروهی دیگر دانشجویان دوره لیسانس یک دانشگاه بزرگ در آمریکای شمالی بودند. شمار شرکت نمایندگانِ هر مطالعه بین 98 نفر در مطالعه اول تا 904 نفر در نخستین مرحله از مطالعه دوم بود. این مطالعات شامل مجموعه ای از موقعیت های به دقت طراحی شده می شد که در آن ها مطالب متنیِ مختلف در اختیار شرکت نمایندگان نهاده شد و از آن ها خواسته شد این مطالب را پس از خواندن با درجات مختلف یا بدون خواندن به اشتراک بگذارند.
پس از این فرایند، محققان مطلعی خیالی شرکت نمایندگان را درباره مطالب ارزیابی کردند به این صورت که از آن ها خواستند درباره اندازه مطلعی شان درباره موضوعِ به اشتراک گذاشته شده در قیاس با دیگران صحبت نمایند. مطلعی واقعی نیز به این صورت ارزیابی شد که از آن ها خواستند به پرسش های چندگزینه ای درباره آن موضوع پاسخ دهند.
نتایج مطالعاتِ راهنما تایید کرد که مردم گاهی اوقات در رسانه های اجتماعی پست هایی را به اشتراک می گذارند و تمایل دارند افرادی که موضوعی را پست می نمایند دارای مطلعی بیشتری درباره آن موضوع بدانند. مطالعه 1 نشان داد به اشتراک گذاشتن یک مقاله آنلاین با افزایشِ مطلعی خیالی ارتباط دارد، اما ربطی به مطلعی واقعی ندارد. محققان نتیجه گرفتند این ناهمبستگی میان مطلعی خیالی و واقعی نشان دهنده این است که از رابطه مثبت میان به اشتراک گذاشتن و مطلعی خیالی نمی توان نتیجه گرفت که به اشتراک گذارنده ها مطلعی بیشتری از خوانندگان محتوا دارند. محققان مطالعۀ 2 را با این هدف طراحی کردند که بدانند آیا به اشتراک گذاشتن، مطلعی خیالی را افزایش می دهد یا خودِ افرادی که مطلعی خیالی دارند تمایل بیشتری به انتشار مطالب دارند. نتایج نشان داد که در واقع به اشتراک گذاشتن در رسانه های اجتماعی است که منجر به افزایش مطلعی خیالی می گردد.
مطالعه های 5-3 نیز نشان داد به اشتراک گذاشتن محتوا زمانی مطلعی خیالی را افزایش می دهد که به شکل آزاد انتخاب شده باشد (برخلاف اجبار یا دستورِ به اشتراک گذاشتن)، یعنی زمانی که مطالب با دوستان نزدیک به اشتراک گذاشته می گردد (برخلاف غریبه ها) و زمانی که هویت فردِ منتشرنماینده پست برای دیگران شناخته شده است. در نهایت، مطالعه 6 تایید کرد که شرکت نمایندگان پس از به اشتراک گذاشتن محتوا، نه تنها می گویند مطلع تر هستند بلکه در عمل طوری رفتار می نمایند که انگار واقعاً مطلع تر هستد.
با این که این سری از مطالعات، مکانیسم های روانی مهم و زیربناییِ مطلعی خیالی را معین کرد، به عقیده محققان در مطالعات آینده می توان روی آنالیز محرک های بیشتر و عواقب ناشی از احساس مطلعی خیالی تمرکز کرد.
منبع: Psypost
مترجم: زهرا ذوالقدر
منبع: فرادید